Search the resting place of Polish airmen

The database contains 8501 names of Polish airmen buried in military cemeteries around the world..

How do I search?
Please enter the name in the box below. It is not necessary to mention all the names of airmen.If you enter first three letters the application will prompt you the names of airmen. To access the details select the airmen by clicking the mouse on the selected option menu.

Searching for burial sites by name:

Antoni Ernest
Mroczkowski



Lista Krzystka Updated: 2012-01-29
Official Number
P-1276

Rank
polski: kpt.of.tech./307 DMN/
brytyjski: F/Lt

Date of birth
1896-05-29

Date of death
1970-12-26

Cemetery
Grave
Kwatera: C 14 Rząd: 5, Grób: 13
Photo of grave

Country
Polska

Period
The post war period

Source
"Polskie Siły Powietrzne..." T.J i Anna Krzystek
Zdjęcie: Zenon Dudek    
pl.wikipedia.org/wiki/Antoni_Mroczkowski    
    
Antoni Mroczkowski urodził się poza granicą Polski w Oddesie 29 maja 1896 r. Interesował się lotnictwem. Po skończonej nauce w szkole realnej w rodzinnym mieście został powołany do wojska. Pod koniec 1914 r. rozpoczął naukę pilotażu w Wojskowej Szkole Lotniczej ( Sewastopol ). 2 lipca 1915 roku otrzymał dyplom pilota. Mając ten w kieszeni został wysłany na jeden z frontów I wojny światowej. W połowie 1915 r. otrzymał przydział do 24. korpuśnego oddziału lotniczego. 6 listopada został przeniesiony do 7. armijnego korpusu lotniczego. 2 marca 1916 r. awansował na stopień podporucznika. Po sześćdziesięciu dniach znalazł się w szeregach 5. armijnego oddziału lotniczego. 5 sierpnia tego samego roku rozpoczął służbę w 1. myśliwskim oddziale lotniczym. W czerwcu 1917 r. otrzymał przeniesienie do odeskiego oddziału lotniczego. W 1918 roku wszedł w skład lotnictwa polskiego tworzonego nad Morzem Czarnym. Rok później znalazł się w Polsce. Antoni był wśród lotników oddziału lotniczego 4. Dywizji Strzelców gen. Lucjana Żeligowskiego. Tu w niepodległej Polsce po weryfikacji miał stopień podporucznika pilota. Czas jakiś był instruktorem w Wyższej Szkole Pilotów ( Warszawa ) a następnie w Oficerskiej Szkole Obserwatorów Lotniczych. 1 września 1919 roku rozpoczął pracę jako pilot oblatywacz i szef kontroli wojskowej. Miało to miejsce w Centralnych Warsztatach Lotniczych ( Warszawa ). W 1920 r. odszedł z pracy i dowodził 19. eskadrą myśliwską. Brał udział w wojnie polsko - rosyjskiej 1920/21. Po jej zakończeniu został zdemobilizowany. Będąc cywilem wrócił do pracy w Centralnych Warsztatach Lotniczych. Od grudnia 1921 r. odbywał praktykę w fabryce Farmana ( Francja ). Studiował w Service de Navigation Aerienne w Paryżu. Po zdaniu niezbędnego egzaminu mógł się szczycić tytułem międzynarodowego pilota komunikacyjnego. W kraju otrzymał polską licencję pilota komunikacyjnego nr 1. Latał w towarzystwie lotniczym Campagne Franco - Roumaine. Samoloty obsługiwały połączenie na trasie Warszawa - Paryż - Warszawa. Od 1 maja 1925 do 30 kwietnia 1931 r. pracował jako oblatywacz w Zakładach Mechanicznych Plage & Laśkiewicz. Po wybuchu strajku we wspomnianej firmie został przewodniczącym komitetu strajkowego. To nie podobało się dyrekcji. Został zwolniony. Pracował jako inżynier w warszawskiej firmie Auto - Remont. W 1932 r. rozpoczął pracę jako kierownik hamowni silników lotniczych w Państwowych Zakładach Inżynierii ( Warszawa ). W latach 1935-1938 był ekspertem techniczno - samochodowym Oddziału Ruchu Drogowego miasta stołecznego Warszawy. Przed wybuchem drugiej wojny światowej w 1938 r. pracował w przedsiębiorstwie Lilpop, Rau i Loewenstein. Kierował wydziałem obsługi i reklamacji samochodów. Po klęsce wrześniowej przedostał się przez Rumunię do Francji. Następnie przedostał się do Wielkiej Brytanii. Na Wyspie Ostatniej Nadziei służył w RAF, latał. Musiał odejść ze względu na wiek został przeniesiony do personelu naziemnego. Do nowej Polski wrócił rok po zakończeniu wojny. Zamieszkał w Warszawie. Pracował poza lotnictwem w Państwowych Zakładach i Warsztatach Samochodowych. Od 1948 r. rozpoczął pracę w Departamencie Lotnictwa Cywilnego Ministerstwa Komunikacji. Następnie po trzech otrzymał zatrudnienie w Instytucie Transportu Lotniczego. W latach 1953-1955 pracował w Technicznej Obsłudze Samolotów. Przez sześć lat ( 1955-1961 ) był normalizatorem lotnictwa w Polskim Komitecie Normalizacyjnym. Przed emeryturą w 1962 r. był zatrudniony w Ośrodku Badań Transportu Samochodowego. Należał do Klubu Seniorów Lotnictwa Aeroklubu PRL. Zmarł 26 grudnia 1970 r. Został pochowany w Warszawie.    
    
Konrad RYDOŁOWSKI