Search the resting place of Polish airmen

The database contains 7436 names of Polish airmen buried in military cemeteries around the world..

How do I search?
Please enter the name in the box below. It is not necessary to mention all the names of airmen.If you enter first three letters the application will prompt you the names of airmen. To access the details select the airmen by clicking the mouse on the selected option menu.

Searching for burial sites by name:

Kazimierz
Kuzian



Lista Krzystka Updated: 2013-02-20
Official Number
P-0794

Rank
polski: ppłk pil./300 DB/
brytyjski: W/Cdr

Date of birth
1899-07-27

Date of death
1988-07-11

Cemetery
Grave
Sq. J, gr. 190
Photo of grave

Country
Wielka Brytania

Period
The post war period

Source
Zdjęcie: Jan Koźmiński    
"Polskie Siły Powietrzne..." T.J. i Anna Krzystek    
Informacja: Karolina Grodziska, "Polskie groby na cmentarzach Londynu"     
    
    
Kazimierz Kuzian urodził się 27 lipca 1899 r. w Stanisławowie w rodzinie Bolesława i Adeli Zubrzyckej. W 1917 r. zdał maturę i został powołany do armii austriackiej. W 1918 r. ukończył Szkołę Oficerów Rezerwy Artylerii w Ołomuńcu.     
Od 3 listopada 1918 r. w stopniu podchorążego uczestniczył w Obronie Lwowa na III odcinku, pododcinek Dyrekcja Kolejowa. 8 grudnia 1918 r. dostał się do niewoli ukraińskiej, w której przebywał do 6 czerwca 1919 r. Podczas wojny polsko-bolszewickiej służył w 5 Pułku Artylerii Ciężkiej. 1 listopada 1920 r. został mianowany podporucznikiem. Po wojnie służył w 7 Pułku Artylerii Ciężkiej i 2 Pułku Artylerii Górskiej. W 1922 r. ukończył kurs obserwatorów balonowych i otrzymał tytuł i odznakę obserwatora wojsk aerostatycznych. W 1922 r. został mianowany porucznikiem. W 1923 r. ukończył kurs pilotażu w Bydgoszczy i uzyskał tytuł i odznakę pilota nr 587. Po czym otrzymał przydział do 2 Pułku Lotniczego Krakowie. W 1924 r. został przeniesiony z korpusu oficerów artylerii do korpusu oficerów aeronautyki i odszedł na kurs wyższego pilotażu. W październiku 1925 r. został przeniesiony z 2 Pułku Lotniczego do 11 Pułku Myśliwskiego w Lidzie, gdzie został przydzielony do 113 Eskadry Myśliwskiej. W 1926 r. był instruktorem na aplikacyjnym kursie pilotażu dla oficerów głównych broni. W 1926 r. p.o. dowódcy 113 Eskadry Myśliwskie i projektant godła eskadry /uskrzydlony grot/. W październiku 1926 r. wziął udział w rajdzie bałtyckim. W 11 Pułku Myśliwskim był także adiutantem pułku i oficerem broni. Od 1928 r. służył w nowo powstałym 5 Pułku Lotniczym w Lidzie W 1929 r. dowodził Eskadrą Treningowa. W 1929 r. otrzymał Finlandzką Odznakę Lotniczą. 1 stycznia 1930 r. mianowany kapitanem/11 lokata/ i przeniesiony do 1 Pułku Lotniczego w Warszawie. Od 1 lutego 1930 r. do 17 kwietnia 1931 r. był dowódcą 112 Eskadry Myśliwskiej. Od 25 kwietnia do 28 czerwca 1932 r. był oddelegowany do Wyższej Szkoły Pilotażu w Grudziądzu na stanowisko instruktora. W 1932 r. na samolocie PZL-P11 odbył lot na trasie Zurych- Lyon- Pau- Madryt- Lizbona, celem lotu była prezentacja właściwości samolotu. W 1933 r. wziął udział w Międzynarodowych Zawodach Lotnictwa Myśliwskiego w Bukareszcie. W 1934 r. był oficerem taktycznym w III Dywizjonie Myśliwskim 1 Pułku Lotniczego. 30 czerwca 1935 r. przeszedł w stan spoczynku. W 1939 r. zmobilizowany do 5 Pułku Lotniczego w Lidzie. Dowódca klucza myśliwskiego broniącego Lidę.     
Podczas kampanii wrześniowej Jego samolot został ostrzelany przez własne oddziały w rejonie Kowla i został zmuszony do awaryjnego lądowania na przygodnym terenie zakończonym kraksą. 17 września 1939 r. został wzięty do sowieckiej niewoli, z której udało mu się zbiec. 19 września 1939 r. przekroczył granicę rumuńską. Po czym przedostał się do Francji. We Francji został dowódcą 2 eskadry w 4 Dywizjonie Myśliwskim, następnie dowódca klucza kominowego broniącego miasto Nantes. Po upadku Francji ewakuował się do Wielkiej Brytanii. Po teoretycznym przeszkoleniu w Centrum Wyszkolenia Lotnictwa w Blackpool został skierowany na kurs pilotażu do 25 EFT w Hucknall. Po ukończonym kursie pozostał w szkole pilotażu na stanowisku instruktora. W 1942 r. był instruktorem pilotażu w 16 SFTS w Newton. 15 kwietnia 1943 r. w stopniu majora objął dowództwo eskadry w 300 Dywizjonie Bombowym. Od 13 listopada 1943 r. do 18 stycznia 1944 r. był dowódcą 300 Dywizjonu Bombowego. Następnie był szefem wyszkolenia w 16 SFTS.     
W 1945 r. był dowódcą 25 EFTS. Zdemobilizowany w stopniu podpułkownika. W 1964 r. mianowany pułkownikiem. Zmarł 11 lipca 1988 r. w Dorthford w hrabstwie Kent. Pochowany na cmentarzu Gunnersbury w Londynie. Odznaczenia: m.in. Srebrny Krzyż Virtuti Militari nr 8490, Distinguished Flying Cross, 2x Krzyż Walecznych, Medal Niepodległości, Złoty i Srebrny Krzyż Zasługi, Krzyż Obrony Lwowa, Orlęta, 4x Medal Lotniczy, Polowa Odznaka Pilota nr 1326.    
    
Opracowanie : Krzysztof Michalski    
    
Źródła:    
1.Obrona Lwowa III tom    
2.Rocznik Oficerski 1924    
3.Dzienniki Personalne MSW: 73/1923, 41/1924, 19/1929, 5/30, 9/34,10/1935    
4.Polskie Skrzydła nad Francją - Wacław Król    
5.Polskie Siły Powietrzne w Wielkiej Brytanii 1940-1947 - Tadeusz Krzystek    
6.Nowy Kurier nr 193 - 24 sierpień 1932    
7.Informacje uzyskane od p. Zbigniewa Charytoniuka i p. Zenona Dudka    
    
Gallery
Fotka